wbrakman.nl

Een waaiende mantel

Johan Velter

uit: De Poëziekrant, jrg. 28, 2004, nr. 1/2, blz. 33

Willem Brakman (de veelschrijver, de dadaïst van de Nederlandse literatuur, de man met de barokke verbeeldingskracht en de bijtende, kritische humor, de meedogende misantroop en writer's writer) schrijft naast romans en essays soms gedichten die dan verschijnen bij uitgevers in de marge. Alhoewel gedichten. Het proza van Brakman is wat men poëtisch noemt: beeldrijk, raadselachtig, spannend. Zijn gedichten zijn zinnen uit het verhaal, uit hun kontekst getrokken. Wit gepleisterd en met rieten dak verscheen in september 2002 bij Mikado in Den Haag. De bundel opent met een revelerend credo 'Steeds minder geloof ik in de onmiddellijke samenhang van "invallen", steeds meer in het vermogen al bemiddelend samenhang te scheppen.' Bij Brakman is de kunstenaar niet zozeer een verhalenverteller die de zacht-neuriënde lezer wil meevoeren maar iemand die een kosmos schept. Voor sommigen is die kosmos al te verwarrend, te 'vol' en te absurd. Nochtans heeft Brakman veel te vertellen over hoe de tijd met de mens omgaat, wat de mens zichzelf aandoet. Zijn wereld is een verheviging van de waarheid. Zijn apodictische uitspraken doen denken aan de woorden en de kadans van Thomas Bernhard.

Ook bij uitgeverij Flanor is een reeks gedichten verschenen onder de titel Troostbrieven. Ze werden door Gerben Wynia uit enkele romans bijeengelezen. Ook dit boek wordt voorafgegaan door een credo, dat eindigt met 'Geloof niet. / Vrees alleenlijk.' Brakman is één van de weinige schrijvers die in staat is in zo'n hoge mate geconcentreerd te schrijven: tussen de woorden, de zinnen is geen plaats voor luchtruimte. Deze verbeelding is volledig met woorden gevuld: 'Niet boven waar de trap een bocht maakt in het donker / of onder een waaiende mantel, het gelaat verhuld, / in gele ogen, 's nachts in 't slaapvertrek / die staren uit het dik van spinnenwebben, / …'

Beide uitgaven verschillen echter hemelsbreed. De bundel van Mikado is verzorgd uitgegeven, het papier goed gekozen, met een heldere, grote letter, de kaft bedachtzaam gekozen. De Flanor-uitgave is geprint op ordinair papier, de kaft is dezelfde als andere uitgaven, je bent bang het boek te openen want de losse bladen zijn slecht geplakt. Op die manier doet men een schrijver geen eer.

Willem Brakman

Wit gepleisterd en met rieten dak, Mikado Pers, Korte Vleerstraat 8, 2513 NL - VM Den Haag, 2002, 88 genummerde en gesigneerde exemplaren

Troostbrieven, Uitgeverij Flanor, Beijensstraat 3630, 6521 NL - EC Nijmegen, 2002, oplage onbekend, eerste 30 exemplaren zijn genummerd

xhtml 1.0 | contact | disclaimer | copyright