wbrakman.nl

Fotogeschiedenis

Foto: 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11

In de voetsporen van Jack de Ripper;
alleen Mytre Square bleek nog onaangetast te bestaan, East End, London. Uiteindelijk resulteerde dit in Heer op kamer, 1988

In de voetsporen van Jack de Ripper; alleen Mytre Square bleek nog onaangetast te bestaan, East End, London. Uiteindelijk resulteerde dit in Heer op kamer, 1988

Mij is dat bij gebleven, dat elkaar doordringen van verhaal en werkelijkheid. De laatste moord van Jack the Ripper, op Mary Kelly in Millers Court, was behalve de bloederigste ook de meest beeldende. Die keer hoefde de moord niet zo snel te gebeuren, het gebeurde in een kamertje en de man kon ongestoord zijn gang gaan.
In London heb ik Millers Court opgezocht; er is niets van terug te vinden, er staat een bak van een supermarkt, en na enig nadenken en bestuderen van mijn situatieschetsje moest Mary Kelly zijn omgebracht tussen de frisdranken en de Cambell soepen. Ik vond het verre van komisch toen ik daar zo stond; eerder overviel mij een ontmoedigend alles-in-alles gevoel en ook het uitputtende van de mogelijke gelijktijdigheid van al het denk-en voorstelbare.
Willem Brakman, uit: Fulco de Minstreel, in: Dat was nog eens lezen, Querido, 1972.

Op zoek naar een geschikt landhuis, hier in Duitsland

Op zoek naar een geschikt landhuis, hier in Duitsland.

Deze eigenzinnige afdaling werd beloond met een ruim uitzicht op het huis-, kroonlijsten, frontons, pilasters, ionische kapitelen en grote ornamentele vazen waren in een nadrukkelijke symmetrie samengevat. Maar er school ook wat weemoedigheid in die strenge achterkant, niet zozeer veroorzaakt door het braaf tonen van de stenen guirlandes en de balkons met passend smeedwerk aan zoveel lege ruimte en stilte, als wel door de halfronde uitbouw van het middendeel, dat ruim naar voren tredend en gekroond met balusters ten overvloede ook nog zorgde voor een vorstelijk balkon op halve hoogte van het huis. In die rondbouw had de opdrachtgever zich danig vergeten en stijlloos getuigd van een geliefde, een beminde of vereerde. Buitenmate bewonderd en aanbeden moet hij haar hebben in dat romantische speciaalvertrek waarin ramen als triomfbogen, die nadrukkelijker waren omrankt dan de overige vensters.
Willem Brakman, uit: Portret van een dame, in: Vijf manieren om een oude dame te wekken, 1979.

Op onderzoek in de buurt van museum Kroller Muller

Op onderzoek in de buurt van museum Kroller Muller.

Veldwerk

De romans van Brakman spelen zich doorgaans bezijden het moderne straatrumoer af. Dat neemt niet weg dat Brakman voor elk van zijn boeken gedegen veldwerk verricht. De bovenstaande foto's zijn er voorbeelden van. Op de bovenste foto uit 1978 bevindt de schrijver zich op het Mitre-square in Londen waar hij onderzoek doet naar de buurt waar Jack the Ripper, de 19e-eeuwse seriemoordenaar, zijn misdaden pleegde. In 1988 schreef Brakman over Jack the Ripper de novelle Heer op kamer. De middelste foto toont Brakman staande op een vensterbank van de villa waarin hij het verhaal Portret van een dame heeft gesitueerd. De vensters van de villa, die niet ver van Bentheim in Duitsland ligt, waren met metalen luiken afgesloten, maar je kon er overheen kijken en een beeld van het interieur krijgen. Het verhaal Portret van een dame verscheen in de verhalenbundel Zes subtiele verhalen (1978) en gaat over het bezoek aan een excentrieke familie. De laatste foto toont Brakman in 1995 in actie op de Veluwe, op zoek naar het verborgen liggend graf van het echtpaar Kröller-Müller, de stichters van het gelijknamige museum in het Nationaal Park de Hoge Veluwe. De roman Het groen van Delvaux (1996) gaat over een particulier opleidingsinstituut dat verstrikt raakt in de mengeling van quasi-wetenschappelijke en commerciële activiteiten. Aan het eind van het eerste cursusjaar verlaten de docenten opgelucht het gebouw. Twee van hen, Kwaadvlieg en Blommestein vertrekken voor 'een voettocht over de Veluwe om het graf van mevrouw Kröller-Müller op te sporen.'

Volgend

xhtml 1.0 | contact | disclaimer | copyright