wbrakman.nl

Bric ŕ Brac

Een archief van eerdere berichten. Beschikbare jaren: 2019 - 2018 - 2017 - 2016 - 2015 - 2014 - 2013 - 2012 - 2011 - 2010 - 2009 - 2008 - 2007 - 2006 - 2005 - 2004 - 2003 - 2002 - 2001.

Dit is 2019

2020



Bron: Willem Brakman-Ondertekend


Kerstmis



Willem Brakman: "Hoe dan ook, met die mannetjes is er ook zoiets, een soort versleutelde boodschap, een geheime wenk, een zacht verwijt, slechts voor kenners bespeurbaar, bijv. dat om het mannetje geen andere mannetjes zijn...Een gebogen eenzame die voor het eigen licht moet zorgen, een stille mokker op een wijd veld. Waarheen met zijn kerstboom? Niemand volgt hem...Waar zijn allen? Achter Bernlef aan? Wij weten het niet...
Erger nog, sneeuw dekt alles toe, dus we zullen het ook nooit weten. Het beste is het intrigerend in het oog vatten want daarmee zijn ze getekend en ook voor mij geldt, dat ik het koboldje met grote aandacht kan bekijken zonder nu precies te kunnen zeggen waarom de lucht nu zo laag, de onhuiselijke plassen.. etc. Is de kaars dovende, bijna aan het eind of is 't juist het niet te doven licht(intiem) des geestes. Het is iets dat niet gezegd wil zijn, Ja, het is een licht beschuldigend mannetje (soms)."


Willem Brakman over Nabokov


"Een nieuwe vertaling van Lolita - door Rien Verhoef, uitgegeven door De Bezige Bij - was voor Willem Brakman aanleiding de boeken van Nabokov te herlezen. Het werk van de schrijver Nabokov valt uiteen in boeken vóór en na Lolita. Lolita is geen geschiedenis waarin de moraal een hoofdrol speelt, niet vulgair en niet geschreven door een perverseling. Integendeel: “bij alles wat het ook verder is, het is een boek kuis als ijs.”

Klik hier om verder te lezen


Klik hier voor informatie over een Nabokov avond in de Balie


Vlogboek over De reis van de douanier naar Bentheim



Klik hier om de vlog te bekijken (vanaf 3.20). Kies "open in new Window"


Klik hier om het boek te lezen


Mensje van Keulen loopt door Parijs met de briefwisseling; Brakman-Vestdijk



"Opium radio; 11-10-2019: In Het Nachtkastje vertellen schrijvers over hun literaire voorkeuren, inspiratie en guilty pleasures aan de hand van boeken die naast hun bed liggen.Deze week schrijfster Mensje van Keulen.

Klik hier om de uitzending te beluisteren


Schrijvende dokters



"Zaterdag 21 september vond er aan de VU in Amsterdam een symposium plaats onder de titel ‘Schrijvende dokters’. Literatuur en geneeskunde vormen een interessant verband onder schrijvende dokters (en psychiaters). Hierbij gaat het om literair erkende auteurs....

Lees verder en klik hier om verder te lezen.


Het onlieflijke stadje E



Cafe Zwijnenberg, Emmastraat

"Brakman: ‘Ik werkte op de twaalfde verdieping van een torenflat aan de Boulevard. Het aantal middagen dat ik uiterst mistroostig voor het raam stond en het panorama van Enschede overzag, is ontelbaar, en elke keer dacht ik: wat een hinderlijk lelijke stad. In deze van lelijkheid nauwelijks te begapen omgeving die de voortdurende uitstraling van een ijskou heeft, raakte ik de wanhoop steeds meer nabij. Hoe moest dat nu verder met dat uitzichtloze, ziekmakende werk van mij? Als een akelig levend lijk liep ik op den duur in het Volkspark, moedeloos en met afkeer. Deze stad is geplaveid met mijn sloffende stap.’...

Lees verder en klik hier voor de volledige tekst


Albert Megens (oud-secretaris van de Brakmankring) over Tom van Deel


Wanneer ik samen met andere Brakman-kringleden Willem Brakman ontmoette en aandachtig naar hem luisterde was TOM VAN DEEL nooit ver weg.
Zij mochten elkaar graag. Dat was beide heren aan te zien.
In 1969 kreeg ik met Sinterklaas twee boeken ten geschenke: Debielen en demonen van Willem Brakman en de kleine poëziebundel Strafwerk van Tom van Deel waarin Verkade-album. Ik las het destijds vaak voor aan mijn mulo-leerlingen.
Ik weet dat Brakman ingenomen was met de allerminst opdringerige aanwezigheid en de bemoedigende woorden van de rijzige, vriendelijke dichter uit Amsterdam. Vlak voor de eeuwwisseling vind ik diens wonderlijke bundel Als het nog licht is in mijn schoen. Zoals Brakman in diens werk voortdurend op weg is naar de zwijgzaamheid, zo speurt Van Deel naar de leegte:

Allengs wordt het stil rondom mij en leeg.
Gelukkig. Als ik opsta, mijn arm uitstrek, kan ik hun ruggen aanraken en
lezen wat zij mij zeggen. Niet aflatend.

VAL
Dit zijn de bergen en zij liggen daar
verscholen in de paarse ochtendnevel
breed uitgedeind, kalm en tevreden
als reuzenvoeten die niet verder gaan.
Ik wil straks op ze staan en kijken
naar hoe de zee mij spiegelt aan het al
te grote blauwe waar ik weg in val.

Uit: Nu het nog licht is (Amsterdam 1998)

Kaatsheuvel, 18 augustus 2019
Albert Megens


Naar aanleiding van het overlijden van Tom van Deel: Brakman geinterviewd (1964) door de 19-jarige Tom van Deel



Tom van Deel (links) in de tuin bij Willem Brakman

"Gaat u vast naar binnen mijn vrouw zal u wel verder wijzen." Zo begint mijn kennismaking met Willem Brakman...

Lees verder en klik hier voor het volledige interview


In 1995 schreef Tom van Deel over deze eerste ontmoeting

Uit:Lisa Kuitert, Mirjam Rotenstreich, 1995, De gevoelige plaat: Literair Album, Nijgh&Van Ditmar

Een ongepubliceerd verhaal van Willem Brakman


Brakman-biograaf Nico Keuning deed een opmerkelijke vondst in de nalatenschap van Willem Brakman. Als aanloop naar zijn schrijverschap blijkt Brakman al rond 1957, na aanmoediging van zijn vriend Nol Gregoor, een verhaal te hebben geschreven: ‘Beste vriend’. Hierin liggen reeds alle belangrijke thema’s besloten die in het latere werk van Brakman aan de orde komen. Een ongepubliceerd oerverhaal voor lezers verklaard in het nieuwe nummer van De Parelduiker (2019, nr 3).


Klik HIER, voor meer informatie

Biografie Willem Brakman



Willem Brakman ter gelegenheid van zijn verjaardag; 13 juni


uitnodiging ter gelegenheid 80ste verjaardag
De uitnodiging, zoals die aan genodigden is verstuurd ter gelegenheid van de 80ste verjaardag.van Willem Brakman (2002)

Klik hier voor de tekst van het dankwoord dat Willem Brakman uitsprak

Over Bahlsen cakes en madeleines



Ernst van Alphen: " De meningen lopen uiteen over de vraag hoe werkelijkheid en literatuur, of kunst en leven zich tot elkaar verhouden. Zowel kunstenaar als publiek laten zich steeds weer zeer uiteenlopend uit over deze onderscheidingen. Nu eens is het leven norm voor de kunst, moet kunst de direkte persoonlijke, ongereflecteerde ervaring vertegenwoordigen. Kunst zou op die manier het meest ‘in het leven staan’. Dan weer is kunst norm voor het leven. Spontaniteit, direkte expressie enzovoort, worden dan bestreden door reflectie, beheersing en traditie. Een geslaagd leven heeft volgens die visie de kwaliteiten van een kunstwerk; dat wil zeggen, het is gevormd, gestructureerd; het is gestyleerde en bedwongen chaos. (uit: "Spektator. Jaargang 15)


Klik HIER, om verder te lezen

Onthulling Trapmonument Willem Brakman (met Paul Abels, Arjan Peters)



Film impressie van onthulling trapmonument Willem Brakman, 9 oktober 2015, o.a.met Inleiding Arjan Peters:


Klik HIER, om verder te kijken
(Kies voor 'open in new frame)

Omsk, Tomsk, Irkoets


Wim Noordhoek: "Mijn vriend Willem Brakman stierf in 2008. Vanmiddag komt zijn biograaf Nico Keuning langs om de laatste map brieven van hem op te halen. De biografie verschijn rond de jaarwisseling. Waarom konden wij het zo goed vinden. Willem en ik schreven elkaar veel. "


Klik om verder te lezen

Vaste boekenprijs; Willem Brakman/Frans Thomese in discussie met economen - een verslag


"Bij het stellen van de vraag of economen cultuurbarbaren zijn kan men zich tegelijk afvragen hoe het dan gesteld is met de visie van wetenschappers uit een willekeurige andere discipline. Bij economen ligt de vraag echter wat meer voor de hand, omdat deze zich expliciet bezig houden met problemen van waarde en prijs."

BoekenWeek; Willem Brakman over Duindorp



Willem Brakman verteld over Duindorp

Klik om verder te kijken (KLIK op 'open in new window')

BoekenWeek; De 100 beste boeken die u nooit heeft gelezen



" Vincent Schmitz: Het is alweer tien jaar geleden dat Willem Brakman stierf, de tot zijn dood uiterst productieve schrijver van een uniek oeuvre, waarin hij zowel volstrekt eigen variaties op beroemde romans van Kafka en Flaubert presenteerde als tot mythische proporties opgeblazen jeugdherinneringen.
Zijn werk is een genot voor literaire puzzelaars, liefhebbers van ondoorgrondelijke en alle kanten uit meanderende dialogen en studenten Nederlandse letterkunde op zoek naar een scriptieonderwerp. Zelf studeerde ik in 1999 af op Brakmans door de Jack the Ripper-moorden geďnspireerde novelle Heer op kamer (1988), nadat ik in colleges over postmoderne literatuur had kennisgemaakt met zijn werk. "

Klik om verder te lezen

Bestel Kind in de buurt als e-book:
om verder te lezen

Week van het korte verhaal


" Om het terrasje hing de lichte onbeschoftheid van een goed lopende, zonnige vakantiemiddag niet al te ver buiten het topseizoen."
Uit: Vijf, 1977, Boekhandel Nieuwscentrum Michon, Enschede

't Is vol van schatten hier



Ontwerp door Willem Brakman voor een verhaal dat ‘De aanwezige’ zou moeten gaan heten, ter becommentariëring verzonden aan Nol Gregoor.

Klik HIER om verder te lezen

De school als bron van onvergetelijke literatuur


De school als decor van leraren en leerlingen was en blijft een rijke bron van onvergetelijke literatuur, schrijft gastcolumnist Nico Keuning in De Volkskrant, 6 januari 2019.

Klik HIER voor meer informatie

Duindorp: Vliegvuur



Uit: Trouw: 2-1-2019, door Wim Boevink

xhtml 1.0 | contact | disclaimer | copyright