wbrakman.nl

De grammatica van Willem Brakman

Gerrit Jan Kleinrensink

De laatste nieuwsbrief: klik hier

Dat de Leidse neerlandicus Piet Paardekooper het initiatief nam een Brakmankring op te richten was opmerkelijk omdat hij hoogleraar taalkunde was en in zijn vele publicaties nooit blijk had gegeven van letterkundige belangstelling. Sommige van zijn studenten ontdekten echter dat hij in zijn colleges over een onuitputtelijke hoeveelheid zinnen van Brakman beschikte om er grammaticale bijzonderheden mee toe te lichten. Paardekooper zag de Brakmankring als een groepje deskundigen dat aan een definitieve, tekstkritische editie voor het eens te verschijnen Verzameld Werk van Brakman zou werken. Maar in de eerste bijeenkomsten bleken de doelstellingen van de aanwezigen nogal uiteen te lopen. Voor menig belangstellende kwam daarbij de eigen onafhankelijkheid in het geding. Het verschijnsel schrijverskring of genootschap had in die dagen, 1990, nog de naam een sociŽteit van folkloristisch gestemde insiders te zijn. Dat het zo'n vriendenkring moest zijn, was een conclusie die onder andere Atte Jongstra goed uitkwam. Hij had voor de eerste bijeenkomst een uitnodiging gekregen en daaruit geconcludeerd dat zijn schrijversschap door de oprichters wel erg dicht in de buurt van Brakman geplaatst werd. Daarom distantieerde hij zich in de bundel Literair Lustrum openlijk van de uitnodiging. Later bleek dat hij met een groot aantal peetvaders had af te rekenen, wat voor hem pleitte.(*) Brakmans uitgever kon zich weinig voorstellen bij een belangeloze aandacht en koos voor het welwillend toekijken naar de Brakmankring.

De officiŽle oprichting van de Brakmankring vond plaats in het najaar van 1992. Daarna moest de praktijk van de kring worden uitgevonden. In de volgende jaren werden lezingen gehouden door onder andere Ernst van Alphen, Willem Kuiper, Bart Vervaeck en Arjan Peters. Na drie jaar werd het voorzitterschap overgenomen door de journalist en dichter Jan Zitman en na diens overlijden in 1996 door Gerrit Jan Kleinrensink. De donateurs ontvingen inmiddels recensies van de eerste boeken van Brakman. De traditie ontstond om vier keer per jaar een nieuwsbrief rond te sturen. Tweemaal werd een Brakman-Cahier uitgegeven.

Brakman zelf hield zich op gepaste afstand van de kring. Hij was bij de meeste bijeenkomsten aanwezig om voor te lezen of vragen te beantwoorden en zei tot teleurstelling van interviewers die hem al hoorden zeggen dat hij niets zag in een fanclub, dat hij de activiteiten op prijs stelde. Het geheel zag hij als een voortzetting van de Drie Musketiers naar het recept van Alexandre Dumas, een niet te onderschatten zienswijze in zijn wereld waarin ontvankelijkheid, moed en trouw van het jongensboek de inzet van de lezer waren.

(*) Atte Jongstra, Polydiagnostiek. Over het werk van Willem Brakman, in : Atte Jongstra, Familieportret, Amsterdam/Antwerpen 1996.

Lidmaatschap/donateurschap van de Brakmankring ŗ euro 15 per jaar, aan te melden bij Albert Megens: Sint Jansstraat 1, 5171 CJ, Kaatsheuvel. U ontvangt vier maal 's jaar de Nieuwsbrief, de uitnodiging voor de jaarlijkse bijeenkomst en een forse reductie op de prijs van de Brakman-Cahiers. In de Nieuwsbrief worden recensies, interviews en korte teksten van Brakman opgenomen, verder aankondigingen van lezingen, aanbiedingen van antiquariaten en bibliografische gegevens. Brakman-Cahier 2: is nog verkrijgbaar: Bart Vervaeck, Lijf en letter, over Het godgeklaagde feest van Willem Brakman.

Bestuur van de Brakmankring, tevens redactie van de Nieuwsbrief: Gerrit Jan Kleinrensink, Albert Megens, Jan Snijder.

De Nieuwsbrief wordt 4 maal per jaar toegezonden aan leden/donateurs van de Stichting Willem Brakmankring. (Euro 15,- per jaar; giro 137321, Leiderdorp)

xhtml 1.0 | contact | disclaimer | copyright